Het begon allemaal, omdat ik op zoek was naar een grasmachine met 4 poten. Achter mijn woning had ik nog een stuk wei, te groot om er een gazon van te maken. In die wei had ik aanvankelijk schapen lopen, maar dat bleek toch bewerkelijker dan gedacht. Na ook nog geiten en kippen te hebben geprobeerd werd er een shetland pony aangeschaft.

 

Jumper was de naam van deze merrie. Voor de beweiding was dit wel aantrekkelijk en toen we op zoek waren naar een vriendinnetje voor Jumper kwam ik  bij de gestipte appaloosa's terecht. Ik was meteen verkocht. Ik heb toen 2 jaarling merries van de Immetjes Hoeve gekocht en iets uit mijn jeugdjaren vlamde weer op. Tijdens mijn lagere schooltijd was ik terecht gekomen bij een klein-dier sportvereniging, waar ik konijnen fokte van het ras klein zilver. Behalve dat mijn vader de hokken in elkaar timmerde moest ik de rest allemaal alleen doen. Ik kreeg gelukkig echter veel steun van leden uit de vereniging.

Regelmatig ging ik naar shows en won op den duur vele prijzen. Kijkend naar dieren heb ik dus al vroeg geleerd en de liefde zat eenvoudig van binnen.

Eenmaal gegrepen door het appaloosa virus heb ik door relaties en goed kijken inmiddels een begin gemaakt met het fokken van goede appaloosa's.

De maat maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit. Boven de 80 en het liefst onder de 100 cm is altijd goed.

Wel gaan we voor luxe, correcte, goed bewegende en eerlijke pony's met natuurlijk de appaloosa kleur.

Oh ja, de naam  "dragonsappaloosa",  hoe zit dat nou?

In Beesel waar we wonen heten de inwoners tijdens de carnaval draken (dragons). Iedereen is er hier een beetje gek mee, vandaar de naam. In het engels vond ik hem wel leuk klinken.

Daarom dragonsappaloosa